درود بر سید جلال

شاید اگر امروز این مطلب رو درج نمیکردیم به سید جلال ظلم کرده بودیم

در بیروت که بازی نکرد، از کی‌روش دلخور شدیم. به قابلیت‌هایش ایمان داشتیم و می‌دانستیم در هر حالتی بودن او بهتر از نبودنش خواهد بود. هیچ وقت نفهمیدیم در بیروت چرا روی نیمکت نشست و بعد از آن هم کسی نپرسید چرا این‌گونه شد؟ خودش هم حرفی نزد اما خیلی زود و از بازی با کره به جای قبلی‌اش برگشت و در میانه خط دفاع قرار گرفت و تا همین بازی آخر استوارترین مدافع تیم ملی بود.



از سیدجلال حسینی حرف می‌زنیم؛ آقای صخره شمالی که مثل سنگ می‌ماند. حتما امروز فردا یا حتی قبل از حضورمان در برزیل یک بار دیگر فیلم مسابقه تاریخی اولسان را نگاه خواهید کرد، این بار بدون استرس، با آگاهی از پایان شیرینش و شاهکاری که سفیدها در بندر صنعتی کره خلق کرده‌اند.

این بار حتما جزئیات برایتان بیشتر هویدا خواهد شد و تعداد «به‌به»های‌تان بابت رشادت‌های بازیکنان و تمرکزشان در طول بازی به مراتب بالاتر از زمانی خواهد بود که مسابقه را به صورت زنده تماشا می‌کردید و زیر لب دعا می‌خواندید که فقط گل نخوریم و صعود کنیم به جام جهانی.



اگر فیلم را تماشا کردید حتما به لحظه‌ای خواهید رسید که سید دراز کشید جلوی توپ، آن هم از فاصله دو سه متری و شوتی که بازیکن کره‌ای با تمام توانش شلیک کرده بود. این یکی از بهترین صحنه‌ای بود که سید در طول بازی خلق کرد و مثل تمام دقایق قبل و بعد آن مثل یک سد خاکی رسوخ‌ناپذیر و البته بلند مقابل نیروی زمینی و هوایی کره یک مدافع سربلند بود.

جلال هر بار بعد از دفع حملات حریف نگاهی به اسکوربورد داشت و به دقایق پیش رو فکر می‌کرد اما در طول بازی هیچ گاه تمرکزش را از دست نداد و دچار اشتباه نشد. او در طول بازی تنها یک بار اسیر کیم شین ووک غول کره‌ای شد اما در عوض بارها بالای سر قرمزها سر زد و توپ را فرستاد جایی که خیال‌مان را راحت کند.

او در طول این بازی دو سه صحنه فوق‌العاده خلق کرد تا انصافا بهترین بازیکن تیم ملی لقب بگیرد و در کنار گوچی و رحمان جزو بهترین‌های تیم ملی باشد. جلال در یک صحنه با دو ضربه سر متوالی و یک بار هم با تکل درازکش دروازه ما را نجات داد تا مزدک میرزایی گزارشگر مسابقه هم به وجد بیاید. در واقع نوع دفاع کردن سید که جانانه و شجاعانه بود بیننده تلویزیونی را وادار می‌کرد تا فریاد بزند؛ فریادی از سر غرور یا تحسین انفرادی به خاطر پرورش و داشتن چنین مدافعی در مهم‌ترین آوردگاه چهار سال اخیر فوتبال ایران.

در واقع حسینی در ۳۰ دقیقه پایانی طوری بازی کرد تا عبارت «ماشاءالله سید» از دهان‌مان نیفتد. او در اولسان یکی از ماندگارترین و بهترین بازی‌های عمر خود را برای تیم ملی انجام داد و مثل یک صخره مقابل یورش‌ها و جیغ‌های کرکننده کره‌ای‌ها ایستادگی کرد تا به کمک هم‌تیمی‌هایش تیم ملی را به برزیل بفرستد.

یادمان نرود سید در ۱۵ بازی از ۱۶ بازی تیم ملی در مرحله مقدماتی جام جهانی بازی کرد و اگر در بیروت هم بازی می‌کرد تنها بازیکنی می‌شد که در کل بازی‌ها به میدان رفته و دارای بالاترین سهم از این صعود رویایی می‌شد. اما همین حالا هم او رکورددار است؛ رکورددار بازی در مرحله مقدماتی جام جهانی و بیشترین دقایق حضور در میدان (خلعتبری هم ۱۵ بازی انجام داده اما دقایق حضورش در میدان به مراتب کمتر از سیدجلال است). او همراه دیگر مدافعان و دروازه‌بان‌های تیم ملی با ۸ بازی و فقط دو گل خورده رکورددار کمترین گل خورده در هر دو گروه آسیاست. تازه این در حالی است که سید در یکی از این گل‌های خورده دخیل نبوده چرا که مقابل لبنان بازی نکرد و از آنجایی که بیشترین دقایق حضور در میدان را داشته می‌تواند در این خط دفاعی رویایی بهترین و موفق‌ترین به حساب بیاید.



یادمان نرود سیدجلال در پرسپولیس فصل گذشته هم بهترین و بادوام‌ترین بازیکن بود، درست مثل آن چهار فصل حضورش در سپاهان و حالا راحت‌تر از گذشته می‌توان به او عنوان بهترین مدافع فوتبال ایران و یکی از بهترین‌های آسیا را با افتخار تقدیم کرد.

جلال سال آینده در برزیل ۳۳ساله است اما این عدد نسبتا بالا هیچ‌کس را نمی‌ترساند. همه می‌دانند او در اوج دوران بازیگری‌اش به سر می‌برد و البته یادمان نرفته یحیی گل‌محمدی و سهراب بختیاری‌زاده در همین حول و حوش و حتی سنی بالاتر به جام جهانی رفتند، درخشیدند و گل زدند. درست مثل نادر محمدخانی که در جام جهانی ۹۸ صخره ایرانی‌ها بود.

حالا صخره تیم ایران در برزیل از شمال کشور می‌آید و از تیم پرسپولیس با کلی تجربه و افتخار از بازی‌های باشگاهی. واقعا حیف بود بازیکنی با این کیفیت جام جهانی را تجربه نکرده باشد. جلال در طول بازی‌های مقدماتی جام جهانی درست مثل بیشتر بازی‌های ملی و باشگاهی‌اش در ۵ سال گذشته یکی از بهترین و کم‌نوسان‌ترین بازیکنان تیم ملی بود و باید به‌خاطر این صلابت و اقتدار به او تبریک گفت.

مرسی سید؛ بدون شک حضور در جام جهانی حق تو بود.

/ 4 نظر / 11 بازدید
mahdi

مشخصه که اصلا طرفدار پرسپولیس نیستی-بابا این همه استقلالی که همه میگن تیم ملی استقلال-اونوقت اومدی از سید جلال این همه مطلب نوشتی-درسته خوبه ولی باید انصاف داشته باشی-گل 3 امتیازی کاپیتان جواد در بازی رفت-پاس استثنایی جباری در بازی با قطر-سانترهای خسرو و گلزنی نکو در بازی با لبنان-تکل امیرحسین صادقی در بازی با قطر که میخاست قطر گل بزنه در دقیقه89...بازی سازی عالی پژمان که همش روی زمین بازی میکنه-سید جلال انصافا بازی آخرو فوقالعاده بود ولی در بازیهای قبل همش بی خود و بی جهت زیر توپ میزد که اعصاب برای ما نگذاشته بود-بابا مدافع باید تکنیک داشته باشه

12

سلام خیلی وقت بود به وبلاگ سرنزده بودم چه خبره پرشده از نظر و نقدهای تند و تیز ایوووووول اگه سید جلال پرسپولیسی در برزیل گل بزنه جزء یکی از بهترینهای آسیا میشه.

mahdi

مرد سال فوتبال آسیا دیگه چه صیغه ای؟اونکه جایزش اندازه کاپ خراسان شمالی ارزش نداره-اون همه بازیکن آسیایی مطرح تو فوتبال اروپا بازی میکنن چون تو مراسم شرکت نمیکنن مرد سال نمیشن-قول میدم چند سال دیگه از مالدیو و گوام نیز مرد سال انتخاب میکنن-بابا اینا چه افتخاراتیه دیگه بهش مینازین؟تو رو خدا واقع گرا باشید-

اميد

تنها لطفي كه كيروش در حق تيم ملي كرد و جز بهترين كاراش هم بود اخراج رحمتي بود