درد دل آقا عبدالله با روزنامه خراسان شمالی

 
اهمیت توجه به تیم های پایه و حمایت از نوجوانان و جوانان در هر رشته ورزشی برای تشکیل تیم های قوی و مستحکم در آینده بر هیچ کس پوشیده نیست و هر زمان هر کشور و یا منطقه ای به خوبی روی تیم های پایه اش سرمایه گذاری کرده است بی تردید نتیجه آن را در رده بزرگسالان گرفته است.

فوتبال ایران هر چند در سال های 1995 تا 2 هزار میلادی از بهترین تیم های آسیا بود، اما هم اکنون فوتبال ملی ما هر روز از تیم های برتر دیگر آسیایی عقب تر می افتد، به طوری که «مهدی مهدوی کیا» از بازیکنان دوران طلایی فوتبال ایران بی توجهی به تیم های رده پایه را مهم ترین دلیل افت فوتبال ملی در مقابل تیم های کشورهایی هم چون ژاپن می داند.

تیم فوتبال جوانان انتظار بجنورد سال گذشته با صعود به لیگ دسته یک جوانان کشور، امید پیشرفت را در دل جوانان و نوجوانان خراسان شمالی روشن کرد ضمن این که فرصت خوبی برای رشد و بالندگی آینده سازان فوتبال این استان فراهم شد.

تصور آینده ای درخشان در لیگ های کشوری

نوجوانان و جوانان این تیم که عاشقانه و با کمترین امکانات و حمایت توانسته بودند، در برابر تیم هایی با امکانات مناسب خودی نشان دهند با صعود به یکی از بالاترین لیگ های کشوری، آینده ای درخشان را برای خود متصور بودند. این تیم در سال نخست با وجود امکانات حداقلی موفق به کسب نتایج خوبی شد و در پایان با تفاضل گل کمتر نتوانست به لیگ برتر صعود کند.

خطر سقوط در بیخ گوش تیم انتظار

مشکلات این تیم در سال جاری نیز بیش از گذشته شده است و در حال حاضر پس از گذشت 10 هفته از لیگ، خطر سقوط را بیخ گوش خود احساس می کند.در این بین مسئولان نیز گویا فراموش کرده اند که با سقوط این تیم نوجوانان و جوانان علاقه مند به فوتبال خراسان شمالی چه فرصت خوبی را از دست می دهند.

تلاشی برای هیچ

سرپرست و مربی تیم جوانان فوتبال انتظار درباره مشکلات این تیم به گزارشگر ما می گوید: جوانان ما هر چند با تلاش و پشتکار فراوان موفق به صعود به لیگ دسته یک کشور شدند، اما آنان نمی دانستند در خراسان شمالی هیچ کس از فوتبال و فوتسال حمایت نکرده است و نمی کند.

«بهادری» می افزاید: آن ها باور نداشتند و نمی دانستند عرق هایی که برای کسب افتخار و طنین انداز شدن فوتبال استان در پر طرفدارترین ورزش دنیا ریخته اند، تلاشی بیهوده بوده است.

وی ادامه می دهد: گویا در این استان شخصی دلش به حال جوانان این منطقه نمی سوزد.

بی خبری مسئولان از تیم رو به انحلال

وی خاطر نشان می کند: مگر می شود مسئولان عالی رتبه شهر و استان از وضعیت تیم رو به انحلال فوتبال انتظار خبر نداشته باشند و آیا در این استان مسئله ای مهم تر از رسیدگی به امور مربوط به جوانان و نوجوانان وجود دارد.

تیم هایی که به خاطره ها پیوستند

این مربی با تجربه فوتبال و فوتسال به گذشته فوتبال این استان اشاره می کند و می گوید: زمانی نه چندان دور ما در مسابقات داخلی شهر و استان خود تیم های نام آشنای زیادی داشتیم که به دلیل همین نامهربانی ها و حمایت نکردن ها به خاطره ها پیوستند.

«بهادری» می افزاید: تیم های پیکان، مرصاد، صفا، استقلال، خیبر، پیروزی و ترازپی از جمله تیم هایی بودند که هر کدام نوجوانان و جوانان زیادی را از کوچه پس کوچه های شهر دور هم و در محیط ورزشی، به دور از ناهنجاری ها و بلاهای خانمان سوز اجتماعی به این ورزش مشغول کرده بودند.

وی تصریح می کند: آیا از خود پرسیده ایم وقتی آن تیم های ورزشی یک به یک منحل شدند این جوانان و نوجوانان کجا سرگرم شده اند و اوقات فراغت خود را کجا گذرانده اند؟ مگر ما در قبال آنان مسئول نبوده و نیستیم؟

سؤالات بی پاسخ مسئولان

وی هم چنین از مسئولان می پرسد: هم اکنون این تیم ها که تلاش زیادی برای حفظ سلامت جسم و روح جوانان این دیار می کردند، کجا رفته اند.آیا ریشه یابی کرده ایم چرا دیگر این تیم ها فعالیت نمی کنند و نبود آن ها چه عواقبی را در پی خواهد داشت.

دغدغه های فراوان در نبود چتر حمایتی

«بهادری» از بازیکنان مطرح این منطقه هم چون «غلام ناصری»، «مجید قدیمی»، «یونس مسعودی»، «میلاد جعفری» ، «احسان پهلوانی» و حسن سروری یاد می کند و می گوید: جوانان این منطقه طی سال های مختلف ثابت کرده اند، استعداد لازم برای حضور در میادین مهم کشوری را دارند، اما نبود چتر حمایتی مطمئن و دائمی باعث شده است هر روز با دغدغه های فراوانی رو به رو شوند.

وی ادامه می دهد: چگونه شهر کوچکی مانند «دورود» که به اندازه بجنورد نه جمعیت و نه وسعت دارد، در لیگ برتر تیم داری می کند، اما بجنورد به عنوان مرکز استان، در رده جوانان با داشتن چندین شرکت صنعتی بزرگ و کوچک هم چون پتروشیمی خراسان نمی تواند تیم داری کند و جوانان آن باید به سختی برای انجام یک مسابقه به شهری دیگر رفت و آمد کنند در حالی که خوابگاه شان اتوبوس باشد.

10 هفته، بدون حقوق

وی اظهار می کند: هم اکنون 10 هفته از آغاز لیگ دسته یک جوانان کشور می گذرد، اما هیچ یک از بازیکنان تیم انتظار حقوقی دریافت نکرده اند.

وی می افزاید: امکانات و لوازم ورزشی بازیکنان را به طور نسیه خریداری کرده ایم و هم اکنون تیم 100 میلیون ریال بدهی دارد و اگر بدهی بازیکنان را نیز حساب کنیم در مجموع این تیم 250 میلیون ریال بدهکار است.

وی هم چنین بیان می کند: از 24 بازیکن عضو این تیم در ابتدای فصل هم اکنون 10 بازیکن مصدوم و یا به دلیل پرداخت نشدن حقوق، تیم را رها کرده اند.

10 بازی و 6 امتیاز

وی خاطر نشان می کند: تمام بازیکنان این تیم بومی هستند و از 10 بازی انجام داده 6 بازی را مساوی و 4 بازی دیگر را واگذار کرده اند و هم اکنون این تیم با 6 امتیاز در رده ششم گروه یک قرار دارد.

به گفته «بهادری»، 2 هفته تا پایان مرحله نخست لیگ دسته یک کشور باقی مانده است و در صورت باخت تیم فوتبال انتظار در هر یک از 2 بازی باقی مانده این تیم به لیگ دسته 2 سقوط خواهد کرد.

وی تصریح می کند: در این مدت فقط دانشگاه علوم پزشکی هزینه رفت و آمد 3 دیدار خارج از خانه را پرداخت کرده است و پتروشیمی خراسان نیز وعده داده است هزینه رفت و آمد یک دیدار را پرداخت کند.

تیم انتظار علوم پزشکی استان در فصل جاری لیگ دسته یک جوانان کشور، با تیم های «داماش» گیلان، «سایپا»ی کرج، «داروسازی» ساری، «شهید وفایی» شیراز، «پدیده» ساری و «شهرداری» امیرکلا هم گروه بوده است.

/ 3 نظر / 39 بازدید
mahdi

قسمت تلاشی برای هیچ امکان نداره جمله عبدالله باشه-این جمله خیلی ادبیه --من الان نیم ساعته دارم این جمله رو میخونم هنوز نتونستم حفظش کنم-

مهدی

من خودمم ترم آخر لیسانس مدیریت هستم-خلاصه من فکر خودمو گفتم

انتظار16

سلام اقای خوشنوسان معدل مربی تیم ما بالای 17میباشدوسال اینده کارشناسی ارشدمیخونه